تبلیغات

لوگوی سه گوش

عطش کربلا - عزاداری و آداب آن/سینه زنی و سیر تحولی آن
عطش کربلا
عاقبت این عشق هلاکم کند،در گذر کوی تو خاکم کند

عزاداری و آداب آن/سینه زنی و سیر تحولی آن

از مراسم سنتى عزادارى براى سید الشهدا«ع‏» و دیگر ائمه مظلوم،كه همراه نوحه‏خوانى و با آهنگى خاص بر سر و سینه مى‏زنند،گاهى هم سینه خود را لخت كرده،بر آن‏مى‏زنند.اصل این سنت،بویژه در میان عربها رواج داشته است.بعدها به صورت موجوددر آمده كه با انتخاب نوحه‏هاى سنگین،حركات دست‏بر سینه مى‏خورد.به فردى هم كه‏بر سینه خود زده، عزادارى مى‏كند،«سینه زن‏»مى‏گویند.

 اینگونه نوحه‏گرى،ابتدا بصورت فردى بوده،اما با مرور زمان به شكل گروهى ودستجات سوگوارى در آمده است.«دسته گردانى و سینه زنى و نوحه خوانى كه در زمان‏صفویه رایج‏شده و توسعه پیدا كرده بود،در عصر قاجاریه با توسعه و تجمل بیشتر درپایتخت رواج داشت...دسته گردانى در عصر قاجار،بویژه در زمان ناصر الدین شاه با آداب و تشریفات و تجمل بسیار برگزار مى‏شد.

دسته‏هاى روز با نقاره و موزیك جدید وعلم و بیرق و كتل،و دسته‏هاى شب با طبقهاى چراغ زنبورى و حجله و مشعل به راه‏مى‏افتاد و در فواصل دسته سینه‏زنها با آهنگ موزون سینه مى‏زدند.نوحه خوانى و سینه‏زنى حتى در اندرون شاهان قاجار،بین خانمهاى اندرون نیز متداول بود...» (1)

پى‏نوشت:

1-      موسیقى مذهبى ایران،ص 26.

 




طبقه بندی: عزاداری و آداب آن،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 13 فروردین 1391 توسط بنیامین اکابری

قالب وبلاگ


Pichak go Up