تبلیغات

لوگوی سه گوش

عطش کربلا - عزاداری و آداب آن/زنجیر زنی و مسئله شرعی بودن آن
عطش کربلا
عاقبت این عشق هلاکم کند،در گذر کوی تو خاکم کند

عزاداری و آداب آن/زنجیر زنی و مسئله شرعی بودن آن  

از سنتهاى عزادارى در ایران است،در پاكستان و هندوستان نیز این شیوه از دیرباز رواج داشته است.مجموعه‏اى از حلقه‏هاى ریز متصل به هم كه به دسته‏اى چوبى یا فلزى‏وصل مى‏شود«زنجیر»نام دارد و آن را در ایام عاشورا، بصورت دسته جمعى و درهیاتهاى عزادارى،همراه با نوحه خوانى،بر پشت مى‏زنند و گاهى جاى آن كبود یامجروح مى‏شود.غالبا این مراسم با سنج همراه است. .....

این شیوه عزادارى كه اغلب همراه با خون آمدن از پشت زنجیر زنان است،بویژه در برخى مناطق و ملتها كه تیغهایى هم به زنجیرها مى‏بستند،در گذشته چون در دید برخى‏ غیر مسلمانان تاثیر سوء داشت،برخى علما به حرمت زنجیر زدن و قمه زدن و خون ازسر و پشت‏خویش جارى كردن فتوا دادند.

 در مقابل آنان نیز علماى دیگرى در پاسخ به‏استفتاهاى مردم، حكم به جواز دادند.این مساله،بارها در گذشته منشا كشمكشهاى‏مذهبى گشته است.از جمله آیة الله سید ابو الحسن اصفهانى فتوا به حرمت داد و سیدمحسن امین از او انتقاد كرد و این مساله به مطبوعات و مجلات آن روزگار كشیده شد (1) واز آن پس بازار استفتاء و افتاء داغ شد و مجموعه‏هایى نیز كه حاوى این نظرات فقهى بود،منتشر گردید.نظیر آن سبت‏به قمه زنى هم در تاریخ معاصر وجود دارد.

پى‏نوشت:

1-موسوعة العتبات المقدسه،ج 8،ص 378(پاورقى).

 




طبقه بندی: عزاداری و آداب آن،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 13 فروردین 1391 توسط بنیامین اکابری

قالب وبلاگ


Pichak go Up